Nauka w skandynawskiej mitologii: grawitacja.

Post Varga z 30 stycznia 2013r.

Jest jedna szczególna planeta w naszym Układzie Słonecznym, która pozwala na przetrwanie życia, jakie znamy na naszej planecie, a jest to oczywiście Jowisz. Gdyby nie pole grawitacyjne tej gigantycznej planety, powierzchnia naszej Ziemi byłaby obsypana przez obiekty z kosmosu.
Nie przez przypadek ta planeta nazywa się Jowisz, a odpowiednikiem Jowisza w mitologii skandynawskiej jest Thor. Jest on powszechnie znany jako bóg piorunów, a mniej jako bóg rolnictwa i nawet jeszcze mniej jako bóg deszczu. Grzmot przynosi deszcz, a deszcz jest jak wiemy (o ile nad nim panujemy) dobry dla rolnika.

Thor jest w Skandynawii powszechnie zwany „Thorem z młotem”, ponieważ jest znany ze specjalnego młota, wykonanego dla niego przez mrocznych elfów (tj. krasnoludów) mieszkających pod ziemią. Pierwotnie młot był skałą, jak wynika to z etymologii słowa młot, które pierwotnie oznaczało po prostu „skałę”. Zawsze wraca do niego, kiedy rzuca go w powietrze i może być tak mały, że z łatwością może go po prostu zmieścić w małej kieszeni lub torbie. Do tego ma pas Meginnjörð („siła Ziemi”), który czyni go dwukrotnie silniejszym.
Jak wiecie grawitacja powoduje, że deszcz spada na ziemię, a kamyki, kiedy wyrzucić je w powietrze, spadają na dłoń. Wiemy, że grawitacja nie jest zależna od wielkości obiektu, ale od jego masy. Więc jego młot może być tak mały, jak tylko chce, a nie wpłynie to na jego siłę. Naturalnie jego pas siły jest wtedy nazywany „siłą Ziemi”, bo to jest po prostu inna nazwa grawitacji: siła masy.

W naszej mitologii ma on także, naturalnie, za zadanie chronić świat od kamiennych i lodowych olbrzymów, podobnie jak planeta Jowisz chroni swoją grawitacją Ziemię od kamiennych i lodowych olbrzymów z kosmosu. Zamiast rozbijać się na naszej planecie i niszczyć życie, kamienne i lodowe olbrzymy są zasysane (wciągane) do Jowisza przez jego grawitację.

Panie i panowie, zamiast bogiem grzmotu, deszczu i rolnictwa, nasz drogi Thor jest naprawdę przede wszystkim bogiem grawitacji. To również wyjaśnia, dlaczego Thor, jako jedyny bóg w mitologii skandynawskiej ma rdzawoczerwone włosy i brodę: Jowisz jest rdzawoczerwony.

Co jeszcze wiedzieli nasi przdokowie, zanim judeo-chrześcijanie to zniszczyli, zanim mogliśmy się o tym dowiedzieć? Co jeszcze straciliśmy z ich powodu?

Rzymianie: Jupiter
Grecy: Zeus
Skandynawowie: Thorr
Słowianie: Perun
Celtowie: Taranis
Bałtowie: Perkun
Finowie: Perkele

Reklamy

Jedna uwaga do wpisu “Nauka w skandynawskiej mitologii: grawitacja.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s